Περί Συναισθηματικής Νοημοσύνης

Γράφει η Ελένη Χαλκιάδου-Βαξεβανίδου

Πολύ συχνά κατεβαίνω στο κέντρο της Αθήνας για διάφορες δουλειές. Πολύ συχνά επίσης, βλέπω, με πολύ θλίψη στο πολύπαθο αυτό κέντρο, ανθρώπους κάθε φυλής να ψάχνουν στους κάδους απορριμμάτων για κάποιο τρόφιμο ή αναλώσιμο αγαθό. Η εικόνα αυτή, πιστεύω ότι, καθώς αποτελεί καθρέφτη της κοινωνίας μας, δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορο και ασυγκίνητο κανένα φυσιολογικό άνθρωπο. 

Είναι πλέον γνωστό και όχι μόνο στους κύκλους των ψυχολόγων, ότι εκτός από τον από παλιά γνωστό δείκτη νοημοσύνης IQ (Intelligencequality), έχουν μελετηθεί, αναλυθεί και καταγραφεί και ο Δείκτης Συναισθηματικής Νοημοσύνης, όπως και ο Δείκτης Πνευματικής Νοημοσύνης.

Ο Δείκτης  συναισθηματικής νοημοσύνης ή ενσυναίσθησης έχει να κάνει με την ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα δικά του συναισθήματα πρώτα και κατ’ επέκταση και των άλλων συνανθρώπων του και να συμπεριφέρεται ανάλογα. Εδώ, σ’ αυτό το μικρό κείμενο θα μας απασχολήσει αυτός ο δεύτερος δείκτης νοημοσύνης, αυτός της ενσυναίσθησης, επειδή έχει να κάνει με το σεβασμό του συνάνθρωπου, την συμπόνια, την αλληλεγγύη και άλλα ευγενή συναισθήματα.

Τελειώνοντας τις δουλειές μου στο κέντρο, μπήκα σε ένα κομμωτήριο, όπου λόγω του προβλεπόμενου μακρού χρόνου αναμονής, μου προσέφεραν κάποια περιοδικά για να «περάσει η ώρα»…Τα περιοδικά ήταν απ’ αυτά τα λεγόμενα «κουτσομπολίστικα» που κυκλοφορούν ευρέως και έχουν σαν στόχο την πληροφόρηση των αναγνωστών τους, σχετικά με την ιδιωτική και μη ζωή διαφημιζομένων «επώνυμων» διαφόρων κατηγοριών. Τηλεπαρουσιαστών, δημοσιογράφων, ηθοποιών και άλλων «διασημοτήτων».  

Ξεφυλλίζοντας κάποια απ’ αυτά, είδα να φιγουράρουν οι εν λόγω «διάσημοι και επώνυμοι», σε λαμπερές δεξιώσεις επιδεικνύοντας πανάκριβα μοντέλα οίκων μόδας  με εξίσου μοδάτα και λαμπερά κοσμήματα γνωστών οίκων, αξίας κάποιων χιλιάδων ευρώ. Εκτός από τις δεξιώσεις, πληροφορήθηκα ακόμη πως και πόσο ακριβά ντύνονται κάποιοι απ’ αυτούς για να πάνε να ψωνίσουν στο σούπερ μάρκετ, όπου εντελώς τυχαία βρεθήκαν εκεί οι κάμερες και τους αποθανάτισαν. Όλοι αυτοί καθρέφτιζαν ένα κόσμο επίδειξης χλιδής και φανερού πλούτου. Επίσης πληροφορήθηκα πόσο θλιμμένοι ήσαν κάποιοι απ’ αυτούς μέσα στα πανάκριβα περιτυλίγματά τους, επειδή έχασαν το σκυλάκι τους ή τους «κεράτωσε» ο «σημαντικός άλλος».

Ασυναίσθητα μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα της γριούλας που έψαχνε στα σκουπίδια, με το παλιό τριμμένο πανωφόρι, ξεκάλτσωτη με τις τρύπιες παντόφλες.  Και ένοιωσα ντροπή.  Πραγματική ντροπή.  Ντροπή, γιατί όλοι αυτοί οι κύριοι που διαφημίζουν τη χλιδή μέσα στην οποία ζουν, δεν έχουν την στοιχειώδη συναισθηματική νοημοσύνη η οποία θα τους απέτρεπε απ’ αυτό το οποίο κάνουν. Γιατί αυτό το οποίο κάνουν είναι μία πράξη άκρατης αδιαφορίας και περιφρόνησης προς τον συνάνθρωπο, με τον πιο κραυγαλέο τρόπο.   

Εξ άλλου, η πράξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία, όταν προέρχεται από άτομα που επηρεάζουν κατά ένα τρόπο το δημόσιο βίο.  Άτομα που για πολλούς και κυρίως τους νέους αποτελούν πρότυπα συμπεριφοράς και διαβίωσης. Αυτό και μόνον θα έπρεπε να αποτελεί σημαντικό βάρος στους ώμους τους. Κι αυτό, γιατί είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη, εφ’ όσον θέλουν να αποτελούν πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση. 

Το σοκ για μένα είναι πολύ μεγάλο. Ακόμα μεγαλύτερο, όταν σκέφτομαι ότι υπάρχει αναγνωστικό κοινό που ενθαρρύνει αυτή την πρακτική ασύστολης προβολής στοιχείων, τα οποία αποτελούν δήθεν  πληροφόρηση . 

Πιστεύω, ότι επειδή ο καθένας από εμάς έχει καθήκον να περιφρουρεί και να προστατεύει, όχι μόνο το φυσικό του σώμα, αλλά και το νοητικό και το ψυχικό, δηλαδή, και τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του, ίσως θα πρέπει να κλείνει την πόρτα σε όλα αυτά. Οι ψυχολόγοι, αλλά και σοβαροί διανοητές της εποχής μας, μας παροτρύνουν να «κλείνουμε την τηλεόραση» λόγω του υπερβολικά τοξικού υλικού που εκπέμπεται μέσα από τα διάφορα «δελτία ειδήσεων και σχολίων» και καταγράφεται στο ασυνείδητό μας. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και σε ευρύτερη κλίμακα. Αρκεί να αρχίσουμε να αναγνωρίζουμε τι είναι τοξικό για μας κάθε φορά.

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του site διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

About mkskoulios

Editor, researcher, writer
This entry was posted in Διαλογισμοί-Γνώμες-Απόψεις, Πρόλογος. Bookmark the permalink.