Επιστολή του συμπατριώτη μας αρχαιολόγου κ. Γιάννη Γ. Σακελλαράκη για το Ιερό Σπήλαιο, την «Ελληνοκαμάρα»

Γιάν. ΣακελλαράκηςΜε ενδιαφέρον διάβασα στη νέα «Φωνή της Κάσου» το άρθρο του συμπατριώτη Μιχάλη Σκουλιού της 6ης Οκτωβρίου 2014, για την Ελληνοκαμάρα, για την επίσκεψη που έκανε «ένα απόγευμα του καλοκαιριού».

Εκτενές άρθρο με διαχρονικές αναφορές διαφόρων επιστημόνων για το σπήλαιο, τις θέσεις και τις απόψεις τους. Ενδιαφέρουσες και οι φωτογραφίες που παραθέτει, αν και από ό,τι φαίνεται είναι του 2008.

Πληροφορικά,  τόσο για τον φίλο Μιχάλη Σκουλιό, όσο και για το κοινό που τυχόν διαβάσει το άρθρο του ότι, δεν έγιναν απλά «κάποια έργα» αλλά έγινε μια κανονική και πλήρης ανασκαφή του σπηλαίου που το αποκατέστησαν στην μορφή (κατά το δυνατόν) που είχε όταν εγκαταλείφθηκε, κατά το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. Το έργο εντάχθηκε σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ και απορρόφησε περί τις 250.000€. Εξειδικευμένη εταιρεία ανέλαβε τις εργασίες μόνωσης και στήριξης όλων των εσωτερικών τοιχωμάτων. Στην δε οροφή του σπηλαίου έγιναν αγκυρώσεις των βράχων με βέργες ανοξείδωτου χάλυβα, καθιστώντας το όλο σπήλαιο ασφαλές. Επιπλέον η εξωτερική επιφάνεια της οροφής επενδύθηκε με ειδικό  γεωύφασμα για να προστατευθεί ο μαλακός και ρηγματώδης ασβεστόλιθος από τις βροχές και τα στοιχεία της Φύσης. Επίσης, έγιναν στερεώσεις και ολοσχερείς ανακατασκευές όλων των αναληματικών τοίχων που περιβάλλουν τον αρχαιολογικό χώρο της Ελληνοκαμάρας. Σημαντικό θεωρώ επίσης την πλακόστρωση αυτού που αναφέρεται στο άρθρο σαν «στενό δρομάκι», που μόνο στενό πρέπει να είναι για να δένει με την όλη φυσική γαλήνη και ωραιότητα που παρουσιάζει η Φύση στη συγκεκριμένη θέση. Σίγουρα ο συμπατριώτης μου ο Μιχάλης, μια και είχε ξαναπάει στην Ελληνοκαμάρα παλαιότερα στη μαθητική του εποχή, αυτή τη φορά δεν θα κινδύνεψε ούτε να ανέβει ούτε να κατέβει. Θα ξεχνά ο φίλος Μιχάλης ότι πριν την ανασκαφή αυτή και πρίν μπεί η «…κλειστή ερμητικά σιδερένια πόρτα της αρχαιολογικής υπηρεσίας…» η Ελληνοκαμάρα ήταν στάβλος αιγοπροβάτων που ακόμη και σήμερα υπάρχουν στην περιοχή αλλά και μέσα στον αρχαιολογικό χώρο.

Είναι αναγνωρισμένο ότι η Αρχαιολογία συνεισφέρει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Και αυτό είναι φανερό από τα στατιστικά στοιχεία επισκέψεων των αρχαιολογικών χώρων. Έτσι και στην Κάσο τόσο οι γνωστές στο ευρύ κοινό αρχαιολογικές θέσεις όσο και οι άλλοι χώροι, γνωστοί στους αρχαιολόγους, μπορούν να αναδειχτούν και να αξιοποιηθούν. Είναι άλλωστε και δηλωμένο το ενδιαφέρον της νέας Δημάρχου για το συγκεκριμένο θέμα. Όμως θα πρέπει να γίνει βάσει σχεδιασμού και μελέτης. Είναι καιρός να πάψει η προχειρότητα να αποτελεί τον τρόπο εκτέλεσης έργων που μόνον πρόσκαιρα και επιφανειακά οφέλη έχουν. Η Κάσος το έχει πληρώσει ακριβά.

Συμπερασματικά και όσον αφορά την Ελληνοκαμάρα, θα ήθελα να τονίσω ότι οι αρχαιολογικές εργασίες έχουν ολοκληρωθεί. Στερεώσεις βράχων εξωτερικά και εσωτερικά του σπηλαίου καθώς και της τοιχοδομής κατέστησαν την Ελληνοκαμάρα ασφαλή για τους επισκέπτες. Σίγουρα περαιτέρω συμπληρωματικές εργασίες ανάδειξης του χώρου όπως φωτισμός, περίφραξη, δενδροφυτεύσεις, μπορούν να γίνουν. Αρκεί να μελετηθούν,  ιεραρχηθούν και να μπουν σε σχετικό πρόγραμμα. Και μια τελευταία παρατήρηση αναφορικά με το «…πάμφτωχη αρχαία ιστορία της πατρίδας μας…» σας πληροφορώ ότι η αρχαιολογία της Κάσου αρχίζει πολύ πριν το 3.500 πΧ. Με συνεχή και αδιάλειπτη εξελικτική πορεία στους αιώνες.

Γιάννης Γ. Σακελλαράκης
Αρχαιολόγος
07/10/2014

About mkskoulios

Editor, researcher, writer
This entry was posted in Επιστολές αναγνωστών μας, Ιστορικά - Λαογραφικά Θέματα, Πρόλογος. Bookmark the permalink.