Οι απαρχές της αιγυπτιακής ραδιοφωνίας και οι αιγυπτιώτες

Γράφει ο Νίκος Νικηταρίδης

%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bfΗ Ραδιομετάδοση εισήχθη στην Αίγυπτο από τις αγγλικές στρατιωτικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Α΄ π.π. Ως τα τέλη της δεκαετίας του ΄20 μερικοί πολίτες σε Αλεξάνδρεια και Κάιρο κατείχαν ραδιοφωνικούς δέκτες, ακόμη και πομπούς, αλλά η κυβέρνηση έκλεισε όλους τους ιδιωτικούς σταθμούς το 1931 και το 1932 έφτιαξε το δικό της δίκτυο. Το 1934 το Cairo Studio of  the Egyptian Broadcasting Service δημιουργήθηκε από την Marconi Company με τη βοήθεια του BBC.

Ας δούμε λοιπόν αυτήν την πορεία μέσα από σχετικά δημοσιεύματα :

Στις 24/8/1928 το καϊρινό ¨Φως¨ έγραφε : ¨Η εταιρία Μαρκόνι εζήτησε την άδειαν ιδρύσεως Αιγυπτιακής Εταιρίας δια την εγκατάστασιν Ράδιο εν Αιγύπτω. Η εταιρία είναι διατεθειμένη να απολήξη εις συμφωνίαν μετά των μεγαλειτέρων εν Αιγύπτω αοιδών προς διαβίβασιν των ασμάτων αυτών ραδιοφωνικώς προς τους συνδρομητάς αυτής. Ομοίως εζήτησε το μονοπώλιον εν Αιγύπτω των μηχανημάτων μεταβιβάσεως. Έκαστος συνδρομητής πληρώνων ετησίως 150 γρ.δ. θα ακούη τας εν των εξωτερικώ συναυλίας, κλπ. Τας συνδρομάς θα εισπράττη η κυβέρνησις, ήτις θα δίδη μέρος των κερδών εις την εταιρίαν. Ο υπουργός των οικονομικών μελετά την αίτησιν¨.

Στις 2/3/1932 διαβάζουμε περί του Ελληνικού Πειραματικού Σταθμού Ραδιοφώνου στο Πορτ-Σάιντ : ¨Μετά χαράς ηκούσθησαν υπό των Ραδιοφίλων και όλης σχεδόν της παροικίας μας αι επιτυχείς δοκιμαί του Πειραματικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Ozarka LongDistance Radio Instruments, όστις τυγχάνει ελληνικώτατος και ο οποίος ιδρύθη παρά των εγκρίτων και φιλοπροόδων κυρίων Γεωργίου Κολλυδά, Γενικού αντιπροσώπου της ως άνω Αμερικανικής Εταιρίας και του δραστηρίου και πτυχιούχου ηλεκτρομηχανικού κ. Μαυρομμάτη. Ο ως άνω Ελληνικός Ραδιοφωνικός Σταθμός, όστις έχει δύναμιν 20 ουάτ και κύμα 220 μέτρων, μέχρι στιγμής εσημείωσε μεγάλας επιτυχίας ακουσθείς μέχρι της Αλεξανδρείας, καθώς και καθ΄ όλην την ζώνην της Σουεζείου διώρυγος με τελείαν ακουστικήν απόδοσιν. Τα εγκαίνια του σταθμού τούτου θα λάβουν χώρα την προσεχή Κυριακήν εις την αίθουσαν του εργαστηρίου, με πρόγραμμα εκλεκτόν της Ελληνικής Φιλαρμονικής και της Ελληνικής Χορωδίας δια διαφόρων ωραίων ασμάτων και υποκρούσεων, μεταξύ των οποίων και αι επιθεωρήσεις του Πορτ-Σάιδ, ¨ο Άγνωστος Αοιδός¨ (ελληνιστί) και άλλα πολλά ελληνικά τραγούδια. Συγχαίρομεν τόσον τον κ. Κολλυδάν δια την θαυμασίαν επιτυχίαν και πραγματοποίησιν του σκοπού του, όστις λαμβάνει τα συγχαρητήρια πάντων των ραδιοφίλων της πόλεως μας και περιχώρων, όσον και τον έγκριτον ηλεκτρομηχανικόν κ. Μαυρομμάτην, όστις κατά πολύ συνετέλεσεν εις την επιτυχίαν του Ραδιοφωνικού τούτου σταθμού, ούτινος τα μηχανήματα είναι τα καλύτερα εις απόδοσιν και παραλαβήν κυμάτων, σήματος Ozarka(Οζάρκα)¨. Και στις 16/3/1932 καταγράφεται σχετικά : ¨Προηγγείλαμεν ήδη την ίδρυσιν Ελληνικού Πειραματικού Ραδιοφωνικού Σταθμού υπό την επωνυμίαν ¨Οζάρκα¨. Τα εγκαίνια γενήσονται προσεχώς. Θα συμμετάσχουν η Ελληνική Χορωδία του ναού μας με διάφορα άσματα και η Φιλαρμονική ¨Απόλλων¨, ενώ ο Δρ Σκουφόπουλος, Πρόεδρος του Συνδικάτου των Εργατών της Διώρυγος θα εκφωνήση λόγον, όστις θα ακουσθή και εις τας 3 παρισθμίους πόλεις¨.

Εντωμεταξύ, στις 4/3/1932 αναφέρεται πως : ¨Κυβερνητική επιτροπή συνήλθε χθες υπό την προεδρίαν του Ντος Πασσά προς εξέτασιν σχεδίου συμβάσεως μετά της εταιρίας Μαρκόνι προς ίδρυσιν ραδιοφωνικού σταθμού εν Αιγύπτω. Θα ιδρυθή προς εκμετάλλευσιν του αιγυπτιακή εταιρία, της οποίας τα κεφάλαια θα είναι κατά 55% αιγυπτιακά. Ο σταθμός θα μεταβιβάζη τα εκ του εξωτερικού άσματα, κλπ., εις τους συνδρομητάς υπό τον έλεγχον του Υπουργείου των Συγκοινωνιών, το οποίον θα έχη δικαίωμα να μεταβιβάζη δωρεάν εις το κοινόν υγιειονομικάς συμβουλάς, κλπ. Έκαστος συνδρομητής θα πληρώνη 80 γρ.δ. ετησίως. Η κυβέρνησις θα λαμβάνη το 1/3 των εισπράξεων. Τα εν Αιγύπτω ραδιόφωνα ανέρχονται τώρα εις 16.000¨.

Στις 16/7/1932 το ρεπορτάζ αναφέρει : ¨Εγράψαμεν περί της συναφθείσης συμφωνίας μεταξύ Κυβερνήσεως και της εταιρίας Μαρκόνι δια την ίδρυσιν μεγάλου ραδιοφωνικού σταθμού εν Καΐρω. Το σχέδιον του σταθμού τούτου εξητάζετο από τινός εν τω υπουργείω Συγκοινωνιών. Ήδη, αγγέλεται ότι το υπουργείον επεράτωσε την εξέτασιν του σχεδίου, το οποίον ενεκρίθη εις τας λεπτομερείας του. Κατ΄ αυτό ο σταθμός θα ιδρυθή εν Αμπού Ζααμπάλ πλησίον του μηχανοστασίου των Σιδηροδρόμων. Θα έχη δύναμιν 10 χ.λ. κιλοβάτ, επαρκή δια την μετάδοσιν των ήχων εις όλας τας χώρας της Ανατολής. Δια να μεταδίδωνται οι ήχοι και εις Ευρώπην, θα πρέπει να εγκατασταθούν εις τον σταθμόν και άλλα μηχανήματα. Δια τούτο ο σταθμός θα ιδρυθή κατά τρόπον ώστε να είναι δυνατή η μεγέθυνσις του εις το μέλλον. Η δαπάνη του σχεδίου, ως κατηρτίσθη ανέρχεται εις 20 χιλιάδας λιρών. Δια να συμπεριληφθή και η Ευρώπη θα χρειασθούν 45 χιλ. λιρ. Χάριν οικονομίας θα λαμβάνεται ηλεκτρικόν ρεύμα εκ του μηχανοστασίου του Αμπού Ζααμπάλ. Το πρόγραμμα ασμάτων, κλπ., θα καταρτίζη επιτροπή αποτελούμενη εκ τριών Αιγυπτίων και δύο ξένων. Ο σταθμός θα συνδεθή και με το Βασιλικόν Θέατρον ώστε να μεταδίδονται τα μελοδράματα κατά την θεατρικήν περίοδον. Οι πολιτικοί λόγοι θα αποκλεισθούν, το μέτρον δε τούτο θα ισχύη και δια την κυβέρνησιν. Τα εγκαίνια θα γίνουν επισήμως τον Απρίλιον. Τα έργα δια την ίδρυσιν του σταθμού θ΄ αρχίσουν τον προσεχή Αύγουστον και θα λήξουν τον Μάρτιον του 1933¨.

Πάντως, στις 15/9/1932 καταγράφεται πως : ¨Ως γνωστόν η Αιγυπτιακή Κυβέρνησις συνήψε μετά της Εταιρίας Μαρκόνι συμβόλαιον περί ιδρύσεως ραδιοτηλεγραφικού σταθμού εν Αιγύπτω, μέχρι τούδε όμως ούτε η ανέγερσις του σταθμού ήρχισεν, αλλ΄ ούτε εκανονίσθησαν αι λεπτομέρειαι της λειτουργίας του. Κατά την τελευταίαν αυτού επ΄ αδεία διαμονήν εν Αγγλία, ο Γενικός Επιθεωρητής των Τηλεφώνων κ. Ουέμπ επεσκέφθη και εμελέτησε την λειτουργίαν διαφόρων ραδιοτηλεφωνικών σταθμών, ίνα εισαχθούν και ενταύθα αι τελευταίαι τελειοποιήσεις, αλλ΄ ουδεμία οριστική απόφασις ελήφθη σχετικώς μέχρι τούδε. Βεβαιούται εν τούτοις ότι καίτοι δεν καθωρίσθη εισέτι η δύναμις του νέου σταθμού, αύτη δεν θα είναι μικροτέρα των 10, ούτε μεγαλειτέρα των 14 κιλοβάτ. Επίσης δεν καθωρίσθη ακόμη το μήκος του κύματος, τουθ΄ όπερ θα γίνη βραδύτερον εκ συνεννοήσεως μετά των αρμοδίων διευθυντών οργανώσεων. Αι μεταβιβάσεις του σταθμού θα γίνονται ακουσταί ευκόλως από ολόκληρον της Εγγύς Ανατολήν και εν Ευρώπη. Αντιθέτως προς το συμβαίνον σήμερον με τους ενταύθα υφισταμένους μικρούς πομπούς, ο νέος σταθμός δεν θα εμποδίζη κατά τας ώρας της λειτουργίας του από του να γίνωνται ακουστοί οι σταθμοί της Ευρώπης. Θα είναι τεχνικώς τέλειος και θα δημιουργή τας ελαχίστας δυνατάς παρεμβολάς. Επίσης, θα ληφθή πρόνοια όπως δι΄ αυτού μεταβιβάζωνται και ακούονται τελείως αι συνομιλίαι των μεγάλων Ευρωπαϊκών σταθμών. Το πρόγραμμα του νέου σταθμού θα αποτελήται κατά τα 3/4 από μεταβιβάσεις εις Αραβικής γλώσσαν και κατά το 1/4 εις τας ευρωπαϊκάς γλώσσας¨.

Αξίζει να παραθέσουμε όσα ανέφερε το 1948 σε συνέντευξη του στον Ζωρζ Ζοττόλα, ο Αναστάσιος Διαμαντίδης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την αλεξανδρινή εφημερίδα ¨Ταχυδρόμος¨ ως ¨Ο Πατήρ της Ραδιοφωνίας¨ και την εποχή εκείνη διατηρούσε σ΄ έναν δρομίσκο στο κέντρο του Καΐρου κατάστημα με ηλεκτρικές συσκευές, μπαταρίες, ραδιόφωνα, μεταμορφωτές, κτλ. Στην ερώτηση του Ζοττόλα αν πράγματι ήταν εκείνος που δημιούργησε στην Αίγυπτο τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό εκπομπής, ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας του : ¨Είμαι γεννημένος ηλεκτρολόγος. Τα παιδιά όταν είναι μικρά πασπατεύουν παιχνιδάκια. Εγώ διασκέδαζα με ηλεκτρικά σύρματα. Η απόλαυσις μου ήταν τότε να φωτίζω με μπαταρίες συσσωρευτών μερικές λάμπες και προπάντων να τινάζω τράκες το Πάσχα με ηλεκτρισμό. Λίγο λίγο το πάθος μου πήρε μορφή και το πρώτο μου εργαστήρι υπήρξε το μαγειρείο, προς μεγάλην απελπισίαν των γονέων μου. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου – είμαι απόφοιτος της Αμπετείου και των Φρερ – αναχώρησα στη Νότια Αφρική. Το 1914 γίνομαι εθελοντής στον νοτιοαφρικανικόν στρατόν, γίνομαι ο Μπόερ Ντάιμοντ. Μαχόμεθα εναντίον των Γερμανών. Τρία παράσημα. Μετατίθεμαι όμως γρήγορα στην τεχνικήν υπηρεσίαν και κατασκευάζω εκρηκτικά μηχανήματα που τινάζουν στον αέρα τα γερμανικά τραίνα. Δεν αργώ να γίνω εκπαιδευτικός. […] Το μεγάλο πάθος του εκπαιδευτού Ντάιμοντ, που διδάσκει τώρα στην Εθνικήν Σχολήν Μηχανουργίας του Γιοχάννεσμπουργκ, είναι ο Ασύρματος και νύχτα-μέρα ακούραστα μελετά τεχνικά συγγράμματα. Στα 1922, αφού ταξίδεψε στο Βελγικό Κογκό, στις Ινδίες και στην Ουγκάντα, ξανάρχεται στο Κάιρον και ανοίγει ένα κατάστημα στην Πλατεία του Μελοδράματος. Ασχολείται κυρίως με μηχανήματα ηλεκτροθεραπείας, τα τελειότερα που χρειάζονταν τα νοσοκομεία, ακόμη και τα των ακτίνων Χ. Αλλά ο Ντάιμοντ, που στο μεταξύ έγινε πάλι Διαμαντίδης, έχει την άσβεστη δίψα για νέα πράγματα. Στην Αμερική γίνεται πολύς λόγος για ραδιοφωνικά μηχανήματα. Παραγγέλει τότε στην Αμερική βιβλία επί βιβλίων. Σε λίγους μήνες γεννιέται το ¨Τροπαδόν¨. Είναι το πρώτο κατασκευασθέν στην Αίγυπτο ραδιοφωνικό μηχάνημα. […] Αλλά δεν κοιμάται πάνω στις δάφνες του. Εκείνο που θέλει τώρα είναι ένας Σταθμός Ραδιεκπομπής. […] Η έδρα είναι απλούστατα το διαμέρισμα που κατέχει στο Σακακίνι. Στήνει στην ταράτσα μία αντέννα 12 μέτρων ύψους. Κι έτσι γεννήθηκε στα 1923 στο Κάιρο το ¨Ράντιο Κώλλινγκ¨. Ήταν ο πρώτος σταθμός ραδιεκπομπής εν Αιγύπτω, πολύ πριν από το Μαρκόνι. Το έκανα από αγάπη, κι οργάνωνα κάθε βράδυ μουσικά προγράμματα. […] Θυμάμαι τότε πως υπήρχε από το άλλο μέρος του δρόμου ένας γείτων που έπαιζε πιάνο. Η αδελφή του τον συνόδευε με την κιθάρα. Τούδωκα ένα βράδυ ένα μικρόφωνο από το παράθυρο και πρόσφερα στους σπάνιους ιδιοκτήτας ραδιοφώνων μία συναυλία. Αυτός ο δημιουργός του πρώτου Ραδιοσταθμού ζητεί από το Υπουργείον Συγκοινωνιών την άδειαν να συνεχίση τας εκπομπάς. Του την αρνούνται. Λίγον καιρόν αργότερα ιδρύθη ο σταθμός Μαρκόνι. Απογοητευμένος, βλέποντας να πνίγονται οι πρωτοβουλίες του, ο κατασκευαστής εγκαταλείπει το Κάιρον και πάει να ζήσει στην επαρχία. Μένει πολλά χρόνια και φυτοζωεί σ΄ εργασίες που δεν συμβιβάζονται με τις επιστημονικές ικανότητες του. Τις παραμονές του πολέμου επιστρέφει στο Κάιρον και ανοίγει το κατάστημα του […]¨.

Οι Αιγυπτιώτες δεν θα μπορούσαν να μην είναι παρόντες στις πρώτες εκπομπές του αιγυπτιακού ραδιοφώνου. Έτσι, στον ¨Ταχυδρόμο¨ του Ιανουαρίου του 1936 διαβάζουμε για τους ¨Έλληνες Καλλιτέχνες του Ράδιου¨ : ¨Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αλεξανδρείας θα μας προσφέρη την προσεχή Δευτέραν 27 τρέχοντος και ώρα 8 μ.μ. εκτάκτως ενδιαφέρον πρόγραμμα. Κατ΄ αυτό θα τραγουδήσουν δύο ανεγνωρισμένης αξίας καλλιτέχναι του άσματος της πόλεως μας : η Κα Καλλιόπη Αντύππα (υψίφωνος) και ο κ. Κώστας Καλογιάννης (βαρύτονος). Το πλουσιώτατον πρόγραμμα περιλαμβάνει μονωδίας και δυωδίας, ήτοι Κα Αντύππα : ¨Ο βασιληάς της Λαχόρης¨ του Μασενέ, το ¨Si tu m΄ aimais¨ του Ντέντσα, το ιταλικό μελόδραμα του Σαμάρα ¨Φλώρα Μιράμπιλις¨ και το επίσης ιταλικό ποίημα του Σολωμού ¨Sorge la note¨ σε μουσική Κρίνο ντε Κάστρο. Κος Καλογιάννης : ¨Ανδρέα Σινιέ¨ του Τζορντάνο, ¨Ο Ατσίγγανος¨ του Σακελλαρίδη, ¨Se…¨ του Ντέντσα και ¨Τροβατόρε¨ του Βέρντι. Ομού : Από τα μελοδράματα του Βέρντι ¨Ναμπούκο¨ και ¨Ιωάννα ντ΄ Αρκ¨ και του Σακελλαρίδη την ¨Περουζέ¨.

Τέλος, για την ιστορία παραθέτουμε ρεπορτάζ του 1948 για το Ελληνικό Τμήμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Καΐρου : ¨Μία επίσκεψις εις τον ραδιοφωνικόν σταθμόν Καΐρου δίδει πάντοτε αφορμήν εις διαπιστώσεις και συμπεράσματα. Με την προοπτικήν αυτήν, μετέβημεν εις την οδόν Σεριφέμ ένα πρωϊνό. Δεν επρόκειτο βεβαίως να επισκεφθώμεν όλα του τα τμήματα. Ως Έλληνες, ενδιαφερόμεθα κυρίως δια το Ελληνικόν Καλλιτεχνικόν Τμήμα, τας εκπομπάς του οποίου διοργανώνει επί σειρά ετών τώρα η Κα Κλειώ. Η υπηρεσία Ελληνικών εκπομπών ιδρύθη τον Νοέμβριον του 1936. Η Κα Κλειώ, εις την οποίαν είχεν ανατεθή η υπηρεσία αυτή, εξετέλει χρέη εκφωνήτριας και εφρόντιζε ταυτοχρόνως δια την αγοράν δίσκων προς πλουτισμόν του, μη παραλείπουσα να διοργανώνη από καιρού εις καιρόν και εκπομπάς με την συμμετοχήν Ελλήνων καλλιτεχνών του Καΐρου. Κάθε εβδομάδα, και συγκεκριμένως κάθε Παρασκευήν, η φωνή του Καΐρου μετέδιδεν εις τους αιθέρας την παρουσίαν της Ελλάδος. Ήσαν βεβαίως δίσκοι το μεγαλύτερον μέρος των εκπομπών. Αλλά δια των μεταδόσεων αυτών συντελείτο κάτι το απροσδόκητον δια μερικούς. Οι ξένοι κάτοικοι της χώρας ανεκάλυπταν δια πρώτην φοράν την Ελληνικήν ελαφράν μουσικήν και έμεναν απολύτως γοητευμένοι. Ο ραδιοσταθμός του Καΐρου εγένετο ακούσιως προπαγανδιστής του Αθηναϊκού ταγκό… Και τα χρόνια εκυλούσαν. Όταν εξεράγη ο πόλεμος, η Κα Κλειώ, διαθέτουσα 300 δίσκους, ηδυνήθη να κρατήση καθ΄ όλην εκείνην της περίοδον το Ελληνικόν πρόγραμμα, ενώ Ελληνικά συγκροτήματα, έναντι ελαχίστης αμοιβής, έκαμνον κάποτε την εμφάνιση των. Μέσα εις τον πόλεμον περιωρίσθη το πρώτον η Ελληνική εκπομπή και εχρειάσθησαν πολλαί προσπάθειαι δια να πεισθούν οι ιθύνοντες να την επαναφέρουν εις το αρχικόν της όριον. Πρέπει μάλιστα να σημειωθή, ότι εις τούτο συνέτειναν και τα φιλελληνικά αισθήματα του Γενικού Γραμματέως του Σταθμού κ. Νάχλι Σάχερ  […]¨. Ας σημειωθεί πως στα 1948, ο Ραδιοσταθμός έδινε μόνο 4-5 ώρες (δύο εκπομπές μισής ώρας την εβδομάδα) για τη μετάδοση ελληνικής μουσικής, κάτι που όπως ήταν φυσικό δυσαρεστούσε την πρώτη αριθμητικώς ελληνική παροικία του Καΐρου…

 Έτσι κύλησε ο ελληνικός ραδιοφωνικός χρόνος στη Νειλοχώρα και τις δεκαετίες ΄60-΄70 βρίσκουμε ως Διευθυντή των Ελληνικών Προγραμμάτων το φιλέλληνα καθηγητή φιλολογίας Άλυ Νουρ και Υπεύθυνο Προγράμματος το Σπύρο Ψαλτόπουλο. Είναι η εποχή που εκτός από μουσική από δίσκους με επιμέλεια του Μιχαήλ Κυρίτση, ακουγόταν και η Ελληνική Φιλαρμονική Καΐρου, ενώ παράλληλα μεταδίδονταν θεατρικά έργα όπως : ¨Η Τρισεύγενη¨ του Κ. Παλαμά με τους Κική Πέρση, Φρύνη Παλαιολόγου, Αγγέλα Κορτέση, Νίκο Καρυδάκη και Αχ. Τεκτονίδη, ¨Χθες και Σήμερα¨ του Ν. Αρμαδώρου με τους Ζωή Παπαδάκη, Νίκο Αρμαδώρο, Ν. Ζαμπάφτη, Πόλυ Θρουβάλα και Β. Φωτιάδη, ¨Τέτοια θάναι η ζωή μας¨ του Ν. Αρμαδώρου με τους Δέσποινα Κούτση, Φρύνη Παλαιολόγου, Νίκο Αρμαδώρο και Βάσο Φωτιάδη, ¨Η 23η Ιουλίου¨ του Ν. Αρμαδώρου με τους Δέσποινα Ζαμπάφτη-Κούτση, Νίκο Αρμαδώρο και Βάσο Φωτιάδη, κ.ά. Ας σημειωθεί πως το 1953 ο Άλυ Νουρ είχε αναθέσει στον Αιγυπτιώτη θεατράνθρωπο Γιώργο Ιορδανίδη μόνιμη συνεργασία στις εβδομαδιαίες αυτές θεατρικές εκπομπές.

Πηγές : ¨Encyclopedia of African History¨, ed. K. Shillington, New York 2005, vol. 1, p. 807 – ¨Φως¨, Κάιρο24/8/1929, 2/3/1932, 4/3/1932, 16/3/1932, 16/7/1932, 15/9/1932 – ¨Ταχυδρόμος¨, Αλεξάνδρεια 25/1/1936, 29/4/1948, 5/9/1948, 22/5/1961 – Αιγυπτιώτικο Αρχείο ΝΝικηταρίδηΝ. Νικηταρίδη ¨Γιώργος Ιορδανίδης : Θεατρική Διαδρομή, σ. 18, Αθήνα 2004

Ν. ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ

Advertisements

About mkskoulios

Editor, researcher, writer
This entry was posted in Ιστορικά - Λαογραφικά Θέματα, Οι συνεργάτες μας, Πρόλογος, Ταξιδεύοντας. Bookmark the permalink.