Η εξέλιξη της χειρουργικής στην τρίτη ηλικία

Γράφει ο Ιωάννης Γ. Καραϊτιανός*

Το προσδόκιμο της επιβίωσης των Ελλήνων όπως και των λοιπών Ευρωπαίων αυξάνει συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες. Η ομάδα ηλικίας άνω των 65 ετών είναι η πλέον γρήγορα αυξανόμενη στο γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα η ομάδα άνω των 85 ετών. Έχει υπολογισθεί ότι 1 στους 2 Ευρωπαίους άνω των 65 ετών θα χειρουργηθεί κατά το υπόλοιπο της ζωής του. Τα άτομα ηλικίας άνω τω 70 ετών, ενώ αποτελούν το 12% του πληθυσμού απασχολούν το 50% των νοσοκομειακών κλινικών και καλύπτουν ιδιαίτερα το 25% της ημερήσιας νοσηλείας για οξέα περιστατικά. Από τους ηλικιωμένους ασθενείς που νοσηλεύονται στα γενικά νοσοκομεία, το 40% είναι χειρουργικοί ασθενείς. Οι συχνότερες παθήσεις για τις οποίες χειρουργούνται οι ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών είναι οι κήλες, η χολολιθίαση, η καλοήθης υπερτροφία ή και ο καρκίνος του προστάτη, οι καρκίνοι του δέρματος, ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού, τα εκκολπώματα του παχέος εντέρου, οι αιμορραγίες του πεπτικού, ο καρκίνος του μαστού και βεβαίως τα κατάγματα από τις πτώσεις που είναι πολύ συχνά στις προχωρημένες ηλικίες. Υπάρχουν ιδιαιτερότητες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χειρουργική αντιμετώπιση παθήσεων στην τρίτη ηλικία. Καταρχήν πρέπει να εκτιμάται η βιολογική ηλικία του ασθενούς που δεν συμβαδίζει πολλές φορές με τη χρονολογική του ηλικία, ενώ έχουν ιδιαίτερη σημασία οι συνυπάρχουσες παθήσεις, όπως η ισχαιμική καρδιοπάθεια και η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρόνια αναπνευστική ή νεφρική ανεπάρκεια, η μειωμένη σωματική δραστηριότητα και θρέψη, η οστεοπόρωση, η ψυχική και νοητική υγεία αλλά και ιδιαίτερα η επιθυμία το ασθενούς για ζωή. Πρέπει να τονιστεί ότι το 70% των ασθενών άνω των 70 ετών εμφανίζουν περισσότερες από 2 συνοδές νόσους, ενώ το 25% των υπερήλικων παίρνουν περισσότερα από 5 διαφορετικά φάρμακα. Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι η προεγχειρητική εκτίμηση των ηλικιωμένων χειρουργικών ασθενών είναι ιδιαίτερης σημασίας για την καλή μετεγχειρητική έκβαση. Η αξιολόγηση του ηλικιωμένου χειρουργικού ασθενή πρέπει να γίνεται από ομάδα γιατρών πολλών ειδικοτήτων (καρδιολόγου, πνευμονολόγου, νεφρολόγου, νευρολόγου και παθολόγου) και σημαντική έλλειψη στη χώρα μας είναι η απουσία ειδικών γηριάτρων που θα είχαν τη δυνατότητα προεγχειρητικής προετοιμασίας και περιεγχειρητικής φροντίδας των ευαίσθητων αυτών ασθενών. Τέλος, πρέπει να καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για να αποφεύγονται οι επείγουσες επεμβάσεις στους ηλικιωμένους που έχουν υψηλά ποσοστά θνητότητας αλλά και σοβαρών επιπλοκών και η μετατροπή τους με συντηρητικούς τρόπους σε προγραμματισμένες εγχειρήσεις που έχουν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα. Επίσης, η επιλογή της ενδεικνυόμενης χειρουργικής επέμβασης πρέπει να βασίζεται στο προσδόκιμο επιβίωσης κάθε ασθενή, αλλά και να αποβλέπει στην εξασφάλιση καλής ποιότητας ζωής του ηλικιωμένου με αποφυγή κατά το δυνατόν ακρωτηριαστικών επεμβάσεων όπως οι κολοστομίες.

  • Ο Ιωάννης Καραϊτιανός είναι Καθηγητής Χειρουργικής Πανεπιστημίου Αθηνών-Διευθυντής Χειρουργικής Ογκολογικής Κλινικής Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας»-Πρόεδρος Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας.
  • Πηγή>Εφ. ΤΑ ΝΕΑ

About mkskoulios

Editor, researcher, writer
This entry was posted in Αγγελίες-Ανακοινώσεις-Δελτία Τύπου- Προσκλήσεις, Αναδημοσιεύσεις, ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΥΓΕΙΑ, Οι συνεργάτες μας, Πρόλογος, Σύντομες Ειδήσεις. Bookmark the permalink.