Δυσάρεστα νέα στην κασιώτικη παροικία της Ρόδου- Έφυγε ο Μηνάς Μιχ. Δασκαλάκης

Σήμερα μας έγινε γνωστό το θλιβερό μαντάτο για τον συμπατριώτη και καλό φίλο μας, τον Μηνά Δασκαλάκη.

Ο Μηνάς Δασκαλάκης γεννήθηκε στην Ισμαηλία της Αιγύπτου το 1951. Πατέρας του ήταν ο Μιχάλης Δασκαλάκης και μητέρα του η Αικατερίνη Μαγιορκίνου, εξέχουσες φυσιογνωμίες της παρίσθμιας πόλης της Αιγύπτου, της κασιώτικης παροικίας που έδρασαν ενεργά στην ελληνική και κασιώτικη κοινότητα της Ισμαηλίας.

Ο Μηνάς τέλειωσε το δημοτικό σχολείο στην Αίγυπτο και συνέχισε το γυμνάσιο στην Αθήνα, όταν η οικογένειά του εγκατέλειψε την πόλη του Νείλου και εγκαταστάθηκε πλέον μόνιμα στην Αθήνα.

Όπως όλα τα κασιωτόπουλα της εποχής εκείνης, έτσι κι αυτός, ακολούθησε το επάγγελμα του ναυτικού, πρωτοταξιδεύοντας το 1969 με κασιώτικα εμπορικά πλοία της εταιρείας Ρεθύμνη & Κουλουκουντή. Αργότερα, όταν απόκτησε ο δίπλωμα του ανθυποπλοιάρχου υπηρέτησε με τα πλοία της εταιρείας του Β. Ε. Μαυρολέοντος, συνυπηρετώντας με πολλούς κασιώτες πλοιάρχους.

Με τον Μηνά Δασκαλάκη γνωριστήκαμε το 1976, όταν κι αυτός μαζί με πολλούς άλλους νέους συμπατριώτες της εποχής εκείνης από την Κάσο, την Αθήνα και τον Πειραιά, συμμετείχαν στην «Κίνηση Κασιωτών», όπου συγκεντρώνονταν σε διάφορους χώρους της Κυψέλης. Μια προσπάθεια, που είχε ως σκοπό τη μελέτη γενικότερα των προβλημάτων του νησιού μας, την υπόδειξη υπεύθυνα λύσεων και τη βελτίωση καλύτερων συνθηκών ζωής, μέσα από την ανανέωση του Συλλόγου των Εν Ελλάδι Κασίων. Δεν θα ανατρέξω στην εξέλιξη της προσπάθειας αυτής και όσα έγιναν τότε, ούτε στη δυσάρεστη εμπλοκή που είχε ως κατάληξη, τη δημιουργία του «Συλλόγου των Κασιωτών».

Είναι γεγονός, ότι η «Κίνηση Κασιωτών» και μετέπειτα ο «Σύλλογος Κασιωτών» το 1979, συνέβαλαν στη συγκέντρωση και κινητοποίηση πολλών νέων συμπατριωτών μας και αναμφισβήτητα ανανέωσαν το αίμα που το είχε ανάγκη ο τόπος μας και η κασιώτικη παροικία της Αθήνας και του Πειραιά. Κυρίως όμως η πίστη τους και η αγάπη τους, την οποία είχαν μεταδώσει οι γονιοί τους  για ένα καλύτερο μέλλον γι αυτό το μικρό ταλαίπωρο τόπο. Το ερέθισμα στην πραγματοποίηση διαφόρων δραστηριοτήτων. Καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του με αξιοζήλευτη επιμονή και όλοι μαζί συντονισμένα, κατόρθωσαν να ξαναζωντανέψουν παλιές σχέσεις και να δημιουργήσουν μια καινούργια κατάσταση.

Κάσος, στου «Κώστα του Μιχ, Διάκου το Πηγάδ黨- «Κατάρτι», 1980.

O Μηνάς αγαπούσε υπερβολικά την Κάσο. Ενδιαφερόταν για όλα τα θέματα που αφορούσαν την ιστορία της, τα ήθη και έθιμά της. Αυτό έτυχε να το διαπιστώσω περισσότερο, όταν βρεθήκαμε το καλοκαίρι του 1980 στην Κάσο. Εκείνο το καλοκαίρι μας έμεινε και των δύο, αξέχαστο… Δεν θα αναφερθώ στη διασκέδασή μας, αλλά στην επιμονή του να μου συμπαρασταθεί στην απόφασή μου να επισκευάσω του «Κώστα του Μιχ. Διάκου το Πηγάδι» στο «Κατάρτι» της «Αμμούας» και να τοποθετήσω μια πλάκα στη βάση του, που να μνημονεύει την ιστορία του…

Εκείνο το καλοκαίρι ο Μηνάς θα γνωριστεί με την Μάγκυ Καραγιαννάκη, κόρη του Δασκάλου της Κάσου Μιχαήλ Καραγιαννάκη και λίγους μήνες αργότερα θα την παντρευτεί.

Ο Μηνάς, μετά την «Εταιρεία Αιγαίου», όπου υπηρέτησε στα καράβια της, για ένα διάστημα διεύθυνε το ναυτικό γραφείο του θείου του Νίκου Φιλάρετου στη Σύρο, ο οποίος είχε διατελέσει δήμαρχος του νησιού, και συνεργαζόταν με τα Ναυπηγεία της Σύρου.

Αξέχαστα βράδια στην Κάσο. Μουσική κουμπανία με Ι. Βαρβαρούλα, Μ. Δασκαλάκη στην κιθάρα και ελόγου μου στο μπουζούκι…

Ο Μηνάς μετά τη μόνιμη εγκατάστασή του στη Ρόδο, θα εστιάσει το ενδιαφέρον του στη μικρή κασιώτικη παροικία της πρωτεύουσας της Δωδεκανήσου, και θα διατελέσει Α΄  Γραμματέας του Συλλόγου Κασιωτών Ρόδου «Ο Χαδιώτης» για τρεις περιόδους. Και βέβαια, θα συμμετάσχει στα πολιτιστικά δρώμενα του Συλλόγου όπως και με ανακοινώσεις του στα συμπόσια  της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου.

Η νεκρώσιμος ακολουθία του Μηνά θα πραγματοποιηθεί  από το Νεκροταφείο Ιερού Ναού Παμμέγιστων Ταξιαρχών του Δημοτικού Κοιμητηρίου Ρόδου την Τρίτη 26 Μαρτίου  στις 3 μμ.

Η Νέα «Φωνή της Κάσου» εκφράζει Θερμά Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένειά του. Αγαπητέ και αξέχαστε φίλε μου Μηνά, γαλήνιες θάλασσες να έχεις στο μακρινό ταξίδι σου.

Υ.Γ.: Και επειδή θέλω να κρατήσω ζωντανές τις ευχάριστες στιγμές που ζήσαμε μαζί εκείνο το καλοκαίρι, όπως και τις «πλάκες» που κάναμε, δημοσιεύω αυτές τις φωτογραφίες που βρήκα τυχαία σε ένα παλιό ερμάρι.  Ίσως δεν μπόρεσες να τις δεις Μηνά όσο ζούσες… Συγχώρεσέ με αν έσφαλα!…

 Μιχάλης Κ. Σκουλιός

About mkskoulios

Editor, researcher, writer
This entry was posted in Αγγελίες-Ανακοινώσεις-Δελτία Τύπου- Προσκλήσεις, ΜΟΡΦΕΣ, Πρόλογος, Σύντομες Ειδήσεις. Bookmark the permalink.